Klasyfikacja

Podstawą klasyfikacji żywopłotów jest forma prowadzenia, bez względu na wysokość poszczególnych gatunków i odmian. W obszernym doborze drzew i krzewów bardzo wiele gatunków i odmian nadaje się na żywopłoty strzyżone, przy czym pod względem wysokości można je podzielić na 3 grupy: – krzewy strzyżone do 1 m wysokości – krzewy od 1 m do 2 m wysokości – krzewy i drzewa powyżej 2 m wysokości Przy podziale na powyższe 3 grupy przyjęto zasadę, że formowanie i cięcie żywopłotu może być dokonywane wówczas, gdy krzewy lub drzewa, z których kształtuje się żywopłot, osiągną przeciętny wzrost danej grupy. Odnosi się to zwłaszcza do grupy pierwszej, w której wielkość przeciętna krzewu jest ściśle związana z graniczną dolną i górna wysokością żywopłotu tej klasy. Nie należy tu dążyć do uzyskania większej wysokości żywopłotu, skoro istnieje grupa sąsiednia krzewów wyższych. Jednocześnie zarysowuje się wyraźnie dolna granica wysokości wszystkich żywopłotów strzyżonych, w oparciu o rośliny najniższe, wśród których znajdują się krzewinki. Możemy, zatem określić te grupę jako najniższą, a zarazem zamknięto w możliwościach zmniejszania lub powiększania rozmiarów żywopłotów budowanych z tych właśnie krzewów.

Oszustwa w świecie roślin

Jednak rośliny również nie zawsze są do końca uczciwe względem zwierząt – zapylaczy. W trakcie ewolucji wynalazły wiele przebiegłych sposobów na oszukiwanie owadów. Oszukać można tylko owady – ptaki i ssaki posiadły już umiejętność zapamiętywania, jakich gatunków odwiedzać nie warto. Jednym z bardzo popularnych sposobów oszukiwania jest wytwarzanie kwiatów o silnym zapachu, który oprócz zwabienia owada do siebie nie mogą nic dać mu w zamian. W normalnych warunkach zwierzę za zapachem powinno dojść do pożywienia, jednak tę normalność zręcznie omija storczyk samczy. Zwabiony zapachem owad dość szybko przekonuje się, że na tym kwiecie nic do jedzenia nie znajdzie, ale nawet jeśli po chwili odleci to zabiera ze sobą pyłek. Dla pewności, że owady nie zaczną omijać kwiatów storczyka wielkim łukiem ten wytwarza za każdym razem inne kwiaty – różnią się nieco kolorem lub wzorem, a to w zupełności wystarcza by wprowadzić w błąd owady. Równie dobrym sposobem na przechytrzenie owadów jest udawanie padliny. Kwiaty, które wcielają się w te role mają najczęściej kolor czerwony, czerwono – brunatny lub fioletowy (udają przecież zepsute czy psujące się mięso) i wydają nieprzyjemny dl ludzkiego nosa zapach. Wszystko to po to, by zwabić do siebie muchy padlinowe, które właśnie padlinę obierają za miejsce składania jajeczek i właśnie w tym celu odwiedzają udające ją kwiaty.

Rekonstrukcja założeń

Prace rekonstrukcyjne wykonywać można uzupełniając istniejące fragmenty materiałem takim, z jakiego SA zbudowane, lub sadząc nowy materiał według istniejącego planu dawnego założenia. W pierwszym przypadku należy przeprowadzić dokładne pomiary wielkości i ubytków założenia i po przygotowaniu materiału odpowiadającego wielkościom oraz fakturze wprowadzić poszczególne elementy na właściwe miejsca. Elementy te powinny mieć ogólne zarysy członów, z którymi będą zespalane na miejscu. Właściwa korekta i dopasowanie powinny być wykonane po posadzeniu. Uzupełnianie i korekta trwać będzie przez kilka najbliższych lat, jednak kształt i ogólne zarysy nowych elementów muszą być zgodne z założeniem. Rekonstrukcja starego założenia polegająca na tym, że cały plan obsadzeń \wykonujemy od nowa, wymaga dokładnej analizy materiału pod względem faktury oraz rozmiarów poszczególnych fragmentów. Plan obsadzeń pozwoli na przygotowanie odpowiedniej liczby krzewów dostosowanych wielkością. Luki i braki uzupełniamy krzewami młodymi, które przycinamy na takiej samej wysokości jak krzewy stare. Odmładzanie przy rekonstrukcji może mieć miejsce tylko wówczas, gdy krzewy lub drzewa tworzące żywopłot nie są zbyt stare, są zdrowe, zdolne do dalszego wzrostu.

Pokaż mi kolor kwiatów a powiem Ci, kto Cię zapyla

Kolor kwiatów jest na pewno ważną cechą kwiatu, na podstawie której można powiedzieć wiele na temat potencjalnych zapylacz, tak samo ważny jest kształt kwiatu, który decyduje o rozmiarze i budowie zwierzęcia, które może dostać się do środka kwiatu. Motyle bez trudu sięgają swoimi ssawkami do kwiatów w formie trąbki czy rurki. Pszczoły odwiedzają kwiaty spłaszczone poziomo, aby wejść do takiego kwiatu trzeba mieć nie tylko odpowiedni rozmiar, ale też dość siły. Kwiat pielgrzanu madagaskarskiego osłonięty jest liśćmi przykwiatowymi, których nie jest w stanie rozchylić żaden owad ani ptak – za to świetnie nadaje się do tego lemur wari. Wiele kwiatów nie ma żadnych dodatkowych zabezpieczeń, co gwarantuje częste odwiedziny, ale zawsze lepiej mieć wyspecjalizowanych transportowców. Kto zagwarantuje, że pierwszy lepszy owad po zabraniu pyłku usiądzie na następnym kwiecie tego samego gatunku?